YA RƏBBİ! MƏNİ ÖZÜNLƏ MƏŞĞUL ET!

YA RƏBBİ! MƏNİ ÖZÜNLƏ MƏŞĞUL ET!

YA RƏBBİ! MƏNİ ÖZÜNLƏ MƏŞĞUL ET!

Həzrət Rabbiyə çox oruc tutardı. Bir dəfə bir həftə heç yemək tapa bilmədi. Səkkizinci gecə aclığı çox şiddətləndi. Nəfsinə əziyyət verdiyini  düşünərkən bir nəfər qapını döydü. Bir qab yemək gətirdi, o da yeməyi götürüb yerə qoydu. Şam gətirməyə getdi, gəldikdə bir pişiyin yeməyini dağıtdığını gördü. Su qabını almağa getdi. Şam söndü. Su içmək istəyərkən qab düşdü qırıldı.

O da;

"Ya Rəbbə! Bu yazıq qulunu sınayırsan, lakin acızlıyımdən səbr edə bilmirəm." deyəkər bir ah çəkdi. Bu ahdan az qala ev yanacaqdı.

Bir səs eşitdi:

"Ey Rabiyə, istəyirsən, dünya nemətləri üstünə saçılsın. İstəyirsən üzündəki dərdlər və bəlalar qaldırılsın. Lakin bu dərdlər, bəlalar ilə dünya bir yerdə olmaz."

Bu sözü eşidincə belə dua etdi:

"Ya Rəbbi! Məni özünlə məşğul et və səndən uzaqlaşdıracaq işlərə bulaşdırma!"

Bundan sonra dünya zövqlərindən elə kəsildi ki, daim Allahın zikri ilə məşğul oldu. Hətda belə dua etdi:

"Ya Rəbbi! Məni özünlə məşgul et ki, kimsə səndən uzaqlaşdırmasın."

Yuxarı